De instrumenten zijn gedurfd en eenvoudig, terwijl de ventilatieopeningen, de knoppen op het stuur en de reeks schakelaars in het midden allemaal echt zijn.
Als er al een minpuntje is – en dat is misschien niet eens een minpunt – dan is de rechterkant van het stuur een beetje rommelig, met de versnellingspook, de ruitenwisserstang en de audiobediening die allemaal om ruimte strijden achter het stuur, dat ook nog eens schakelpaddles heeft.
Die bepalen de mate van regeneratief remmen: links voor meer, tot aan een agressieve single-pedal-modus; rechts voor minder, tot aan uitrollen.
Naast het volwassen gevoel van degelijkheid brengt de Twingo ook een gevoel van plezier, genot en betrokkenheid met zich mee. In een wereld van grijze auto's met grijze interieurs is het fijn om weer wat kleur terug te zien in de budgetklasse.
Bij gemengd rijden haalde ik bijna 5 mpkWh. Maar er is een kanttekening bij dit cijfer en bij mijn indrukken van de prestaties en verfijning: ik reed grotendeels op stedelijke of landelijke wegen met één rijbaan, waar ik niet harder reed dan 55 mph en meestal veel minder.
Hoe de Twingo met 80 pk het hoofd biedt aan een langere rit naar het werk met hogere snelheden is een verhaal voor een andere keer – maar het is iets om naar uit te kijken.
Het zou leuk zijn om te zien hoe een Alpine-versie eruit zou kunnen zien, maar ik veronderstel dat die, naast een krachtigere motor, ook een grotere accu nodig zou hebben, en dus grotere remmen, waardoor hij ineens niet meer 1200 kg zou wegen. (Oude hot hatches, waarin je gewoon een grote aluminiummotor proptte die nauwelijks meer woog dan de gebruikelijke ijzeren, hadden hier een voordeel qua haalbaarheid.)
Het gewicht zit laag in de carrosserie, dus er zijn geen dikke stabilisatorstangen of een stijve ophanging nodig om het op- en neerwiegen of het overhellen te verminderen: het doet net genoeg van beide om voor een bevredigende rijervaring te zorgen.
Hij houdt dapper stand tot het punt waarop de 205/45 Continental EcoContact-banden breed gaan schuren, wat leidt tot voorspelbare en beheersbare onderstuur.
Zelfs als dat alles was, zou het al leuk zijn, maar er is meer. De rit op 18-inch lichtmetalen velgen (het basismodel heeft 16-inch stalen velgen) is echt beheerst, dempend wanneer je dat wilt, maar ook gecontroleerd wanneer dat nodig is.
Een van de redenen waarom de Twingo minder weegt dan gemiddeld is Renaults toewijding aan het verminderen van het aantal onderdelen: er zitten er 720 in de Twingo, terwijl meer dan 1200 normaal is.
De gasrespons is aanvankelijk wat zacht, maar daarna prettig, het remgevoel is goed en het is leuk om de regeneratie in te schakelen bij het ingaan van bochten op landweggetjes. De Twingo rijdt heerlijk.
Hij is kort, de wielen zitten op elke hoek en de wielen draaien voldoende zodat de draaicirkel 9,87 m bedraagt.
Net als de 5 heeft de Twingo voorwielaandrijving met een enkele reductietandwielkast, maar hij heeft wel een eigen, op maat gemaakte motor, die een bescheiden 80 pk levert, zij het met een koppel van 129 lb-ft.
De Twingo weegt echter ruim een kwart ton minder dan de 5, namelijk 1200 kg (licht voor een EV, maar niet volgens de normen voor benzine-stadsauto's), waardoor hij vanuit stilstand in 12,1 seconden van 0 naar 100 km/u (0-62 mph) accelereert. Hij haalt een topsnelheid van 130 km/u (81 mph).
En misschien nog innovatiever: de kofferbakvloer is 50:50 gedeeld, zodat je de helft ervan kunt optillen om een 50-litervolume compartiment onder de vloer te onthullen, bijvoorbeeld om de oplaadkabels te verwijderen zonder al je tassen eruit te hoeven halen. Alles bij elkaar genomen wordt de kofferbakcapaciteit geschat op 360-1010 liter.
Om het feit tegen te gaan dat korte auto's geen grote achterruimte en grote kofferbakken kunnen hebben, heeft de Twingo slechts twee stoelen achterin, die beide onafhankelijk van elkaar ongeveer 17 cm kunnen schuiven, zodat je knieruimte kunt inruilen voor kofferbakruimte. Ze zijn ook afzonderlijk neerklapbaar.
Dit is de laatste van de vernieuwde, schattige Renaults.
De Twingo verscheen voor het eerst in 1992 als een stadsauto die zo schattig was dat hij blijkbaar een opvolger verdiende, net zoals de recente 5 en 4 – elektrische, retro-revisies van auto’s die we ons nog herinneren uit onze jeugd.
De Twingo was toen een stadsauto, en dat is hij nu weer. De Fransen hebben hem, vanwege zijn koplampen, blijkbaar liefkozend ‘Le Frog’ genoemd (naar een fictief animatiefiguurtje, wat waarschijnlijk de reden is waarom het niet ‘La Grenouille’ is).
Met een lengte van 3,79 m en een wielbasis van 2,49 m is de nieuwe Twingo klein. Het is een natuurlijke concurrent voor auto's als de BYD Dolphin Surf, Fiat 500e en Hyundai Inster.
Kan de Twingo zich, afgezien van zijn schattige styling, onderscheiden? We hebben ermee gereden, dus lees verder om erachter te komen.
Renault ontwierp een Twingo-lettertype, en het alfabet, plus een paar speciale tekens, zijn in de hemelbekleding gestempeld. Dit coole ontwerp kost niets om te implementeren, legt van den Acker uit, omdat je de hemelbekleding toch moet stempelen.
De ontwerpers wilden een ‘klein van buiten, groot van binnen’-gevoel, en dankzij de grote glasoppervlakte en het ontbreken van scheidingen tussen de inzittenden is dat precies wat ze hebben gekregen.
Binnenin begint het goed. Er zijn stevige deurhendels en een funky ontworpen interieur met accenten in carrosseriekleur en zachte rubberen matten, in ieder geval in de opbergvakken, zij het niet overal. Er zijn nog enkele degelijke knoppen en schakelaars en, een beetje zoals in de vorige Fiat Panda, zijn er thema’s die de sfeer opvrolijken zonder dat het iets kost.
“In Parijs heb je overriders nodig”, zegt designbaas Laurens van den Acker, die oprecht van deze auto lijkt te houden, en niet alleen omdat hij voor Renault werkt. “De proporties zijn ronduit perfect. Hij ziet eruit als een bonbon; je zou hem zo kunnen opeten.”
Bij een constante snelheid van 65 km/u leveren die vinnen een bereikwinst van vijf kilometer op. Kleine stootranden aan de randen van de bumper doen denken aan de zwarte bumpers van de Mk1 Twingo en zijn handig in steden waar je op gevoel moet parkeren.
In mijn ogen – en blijkbaar ook in die van de meeste anderen – ziet hij er geweldig uit, met zijn vrolijke voorkant, gedurfde kleuren, strakke lijnen met vijf deuren en een aantal nette, praktische details. De omlijsting van de achterruit geeft hem een tv-achtige uitstraling, terwijl de winglets op de achterlichtunits eruitzien als drakenschubben, en beide helpen de lucht strakker langs de achterkant van de auto te leiden.
Maar dat is niet ongebruikelijk. Van de BYD Dolphin Surf, Fiat 500e en Hyundai Inster heeft alleen de Inster een grotere actieradius – en die begint niet onder de € 23.000 (£ 20.000 / $ 25.830), zoals de Twingo naar verluidt zal doen wanneer hij begin 2027 bij de kopers terechtkomt.
Tussen die wielen zit een bescheiden accu (27,5 kWh), zij het een lithium-ijzer-fosfaat-exemplaar, wat bespaart op kobalt, nikkel en kosten.
Hij heeft een maximale laadsnelheid van 50 kW en een WLTP-actieradius van 262 km (163 mijl). Dat lijkt mij, en wellicht ook u, niet erg ver, wetende hoe snel de Alpine A290 bij koud weer saai kan worden, dus de Twingo is geen verstandige keuze als u ooit lange reizen wilt maken.
Onder het schattige uiterlijk is de nieuwe Twingo grotendeels gebaseerd op het onderliggende platform van de Renault 5. In plaats van de multi-link achterwielophanging die we bij die auto zien, is er de torsiestang uit de Renault Captur.
